Waarom vrouwengolf de leukste kledingkast van de sport heeft
Bij de entree van De Goyer hingen deze zomer grote foto’s van eerdere winnaressen van het Dutch Ladies Open, van de jaren tachtig tot nu. Een aardige binnenkomer, dacht ik eerst — tot ik merkte dat ik eigenlijk naar een modegeschiedenis stond te kijken. Op de puttinggreen en de range bleek die geschiedenis nog volop bezig: rokjes die korter zijn dan de etiquette voorschrijft, outfits die met zichtbare zorg zijn samengesteld, kleding die minder over regels lijkt te gaan en meer over wie het draagt.
Afgelopen juni liep ik over De Goyer, waar het Dutch Ladies Open werd gespeeld. Bij de entree hingen grote foto’s van eerdere winnaressen, uitgestald als een tijdlijn vanaf pakweg de jaren tachtig tot nu. Ik stond er langer bij stil dan gepland. Wat me trof was niet alleen de golfgeschiedenis, maar hoe duidelijk het ook een modegeschiedenis was: de gewatteerde vesten en hooggesloten kragen van vroeger, de rechte lijnen van de jaren negentig, en dan, stap voor stap, de generatie die er nu bij loopt. Even later stond ik bij de puttinggreen en de range, en zag ik die verschuiving in het echt. Rokjes die eerlijk gezegd korter zijn dan de officiële etiquette voorschrijft. Toch zijn het outfits die met duidelijke zorg zijn samengesteld, niet toevallig zo geworden. Kleding die niet aanvoelt als vermomming voor de wedstrijd, maar als iets waar de speelster zich zichtbaar prettig in voelt — en, niet onbelangrijk, in wil presteren.
Plooien, ruches, voetbalshirt
Op een groot toernooi zie je tegenwoordig van alles voorbijkomen. Een geplooide broek hier, een gebreid vest daar, ergens een ruches-rokje naast een tanktop. Er loopt iemand in een voetbalshirt van het nationale elftal, er loopt iemand anders in een wijde, hooggetailleerde broek met een bijpassende sjaal om — en niemand die er raar van opkijkt. Wat opvalt is niet de chaos, maar het gemak waarmee het allemaal naast elkaar bestaat. Dit is hoe vrouwenprofgolf er nu bij loopt, en het is nog maar het begin.
Ironie
Er zit een aardige ironie in hoe dat zover is gekomen. Je zou verwachten dat de mannen op tour de meeste vrijheid hebben in wat ze dragen, maar het tegendeel is waar. Op de PGA Tour geldt een kledingvoorschrift met vaste regels: lange broeken verplicht tijdens wedstrijden, korte broeken alleen tijdens oefenrondes en dan nog “kniehoogte, getailleerd en netjes”, en een maximale logogrootte van iets meer dan zeven bij dertien centimeter. Het volledige kledingreglement van de LPGA bestaat daarentegen uit één zin: speelsters worden geacht zich professioneel te kleden en een positief beeld naar buiten te brengen. De rest is aan hen.
Zelfexpressie in plaats van uniform
Dat verschil is precies waarom merken zich de laatste jaren steeds harder op de vrouwenkant van de sport storten. Waar een opvallende outfit bij de heren al snel wordt teruggefloten — sweaters of hoodies die van het podium moeten, kleding die “niet golf genoeg” is — kan het bij de vrouwen gewoon. Het resultaat is een golfmode-scene die eindelijk lijkt op wat de rest van de mode al jaren doet: kleding als middel om iets over jezelf te zeggen, in plaats van een uniform waar je zo weinig mogelijk in opvalt.
Verschuiving
Dat die ruimte er is, betekent niet dat hij vanzelf is ontstaan. De geschiedenis van vrouwen en golfkleding is er een van grenzen: hoe lang een rokje mocht zijn, hoeveel schouder er wel of niet mocht worden getoond. Clubs en bonden hebben zich decennialang met dat soort details bemoeid, vaak strenger dan met wat mannen droegen. Dat de vraag inmiddels eerder is waar iemand die opvallende broek vandaan heeft, dan of die eigenlijk wel mag, is dus geen kleine verschuiving.
Golf aan nieuwe, kleinere vrouwenmerken
Ondertussen groeit de doelgroep waar deze merken voor ontwerpen in hoog tempo. Vrouwen zijn in de Verenigde Staten verantwoordelijk voor het grootste deel van de toename in golfdeelname sinds de coronajaren, en het aantal vrouwelijke golfers ligt daar inmiddels op een recordhoogte. Die groei trekt een golf aan nieuwe, vaak kleinere merken die zich puur op vrouwenkleding richten, naast de gevestigde namen die eindelijk een apart, serieus genomen ontwerpteam voor hun damescollectie hebben ingericht in plaats van losse ontwerpers die het “erbij” deden.
Meer dan een printje alleen
Wat die merken proberen op te lossen, gaat verder dan alleen een leuk printje. Denk aan de bruinverkleuring die ontstaat door een verkeerd gesneden mouw, aan de manier waarop een rokje valt zodra je vooroverbuigt om je tee op te rapen, aan stof die ruist bij elke swing terwijl je net probeert te focussen. En dan is er nog het eeuwige pijnpunt: zakken. Het domweg ontbreken van zakken – oh ergernis! Of één miniem muntzakje ergens achterop een rokje stelt weinig voor als je een scorekaart, een paar tees en een balletje kwijt moet. Het zijn geen grote dingen op zich, maar ze zijn precies het soort details dat het verschil maakt tussen kleding die golf toestaat en kleding die golf ook echt begrijpt.
Serieus nemen
Misschien is dat uiteindelijk de kern van waar deze verschuiving over gaat. Niet over trends die komen en gaan, maar over het simpele uitgangspunt dat vrouwen op de baan niet allemaal in dezelfde polo hoeven te lopen om serieus genomen te worden. Mannen hebben daar nooit een probleem mee gehad — een polo is een polo. Voor vrouwen ligt dat anders, en terecht: kleding is voor veel speelsters een manier om te laten zien wie ze zijn. Hoe meer merken dat serieus nemen, hoe minder een golfoutfit aanvoelt als verkleedkleren van de club, en hoe meer als iets dat gewoon bij je past.
Het mag, of moet, beide
En dat is misschien het fijnste aan de hele ontwikkeling: je hoeft niet meer te kiezen tussen lekker golfen en een outfit waar je blij van wordt. Beide mag. Sterker nog, blijkbaar hoort het gewoon bij elkaar. Ooit hangt er ergens bij een clubentree een foto van deze generatie, tussen de winnaressen van nu en die van decennia geleden. Ik ben benieuwd wat de rokjes van over dertig jaar daarvan gaan vinden.
Foto credits en bewerking: Pieter van Houten op de Haarlemmermeersche Golfclub





